این پژوهش به بررسی تجارب زیسته هنرآموزان مدارس کاردانش و فنی و حرفه‌ای در دوران همه‌گیری کووید-19 پرداخته است. روش پژوهش کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود و داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 20 هنرآموز از مناطق مختلف ایران گردآوری شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش کلایزی انجام شد و نتایج در سه مضمون اصلی شامل چالش‌ها، فرصت‌ها، و استراتژی‌های سازگاری دسته‌بندی شدند. یافته‌ها نشان داد که چالش‌های اصلی شامل کمبود زیرساخت‌های فناوری (80%)، کاهش تعاملات اجتماعی (70%)، و استرس روانی (60%) بودند. از سوی دیگر، فرصت‌هایی همچون تقویت مهارت‌های خودآموزی (60%)، افزایش استفاده از فناوری‌های آموزشی (50%)، و انعطاف‌پذیری در یادگیری (40%) نیز مشاهده شد. هنرآموزان همچنین با استفاده از استراتژی‌های تطبیقی مانند ارزشیابی‌های متنوع (45%)، حمایت‌های روانی و اجتماعی (40%)، و تشکیل گروه‌های مجازی (50%) توانستند بخشی از اثرات منفی این دوران را کاهش دهند. این پژوهش نشان داد که با وجود چالش‌های قابل‌توجه، شرایط بحرانی می‌تواند به‌عنوان فرصتی برای بازطراحی روش‌های آموزشی و تقویت مهارت‌های یادگیری مستقل استفاده شود. بر اساس یافته‌ها، پیشنهادهایی برای بهبود زیرساخت‌های آموزشی، تقویت تعاملات اجتماعی در شرایط بحران، و آموزش معلمان برای استفاده از فناوری‌های نوین ارائه شده است. این نتایج می‌تواند به سیاست‌گذاران آموزشی کمک کند تا برنامه‌های مقاوم‌تری برای مواجهه با بحران‌های مشابه تدوین کنند.