نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه در دست انتشار 2027 03 21 The Impact of Mother–Daughter Social Intimacy on the Prevention of Social Harms: A Sociological Study among Female University Students تأثیر صمیمیت اجتماعی مادر–دختر بر پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی: مطالعه‌ای جامعه‌شناختی در میان دانشجویان دختر 1 26 FA جعفر زلفعلی فام استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article <p>This study aimed to investigate the role of mother–daughter social intimacy in reducing social harms among young women and to examine whether maternal place of residence and educational attainment influenced this relationship. This survey study was conducted among unmarried first-semester female undergraduate students at Payame Noor University, Maragheh Center. A total of 312 students were selected through simple random sampling. Data were collected using the Miller and Lefcourt (1982) Social Intimacy Scale and the Social Harms Questionnaire developed by Aghaei et al. (2010), together with interviews. Inferential data analysis was performed using one-way and two-way analyses of variance (ANOVA). One-way ANOVA indicated a significant relationship between the level of mother–daughter social intimacy and social harms (F=13.023, p&lt;0.001), with greater intimacy associated with lower involvement in social harms. In the analysis involving place of residence, the main effect of social intimacy was significant (F=8.071, p&lt;0.001), whereas neither the main effect of residence (F=1.446, p=0.230) nor the social intimacy × residence interaction (F=0.238, p=0.788) was significant. Similarly, the main effect of social intimacy remained significant when maternal education was considered (F=7.184, p=0.001). However, neither maternal education (F=0.646, p=0.630) nor the social intimacy × maternal education interaction (F=0.404, p=0.918) showed a statistically significant effect. Higher mother–daughter social intimacy appears to function as an important protective factor against young women’s involvement in social harms. This association was evident regardless of maternal place of residence or educational level. Accordingly, interventions designed to strengthen mutual trust, emotional support, empathy, and intimate communication between mothers and daughters may contribute to the prevention of social harms and the promotion of social well-being among young women.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش صمیمیت اجتماعی میان دختران جوان و مادران آنان در کاهش آسیب‌های اجتماعی و نیز بررسی اثر محل سکونت و سطح تحصیلات مادر بر این رابطه انجام شد. این پژوهش به روش پیمایشی انجام شد و جامعه آماری آن شامل کلیه دانشجویان دختر مجرد ترم اول رشته‌های کارشناسی دانشگاه پیام نور مرکز مراغه بود. تعداد 312 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه صمیمیت اجتماعی میلر و لفکورت (1982) و پرسشنامه آسیب‌های اجتماعی آقایی و همکاران (1389)، همراه با مصاحبه، گردآوری شدند. برای تحلیل استنباطی داده‌ها از تحلیل واریانس یک‌طرفه و تحلیل واریانس دوطرفه استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس یک‌طرفه نشان داد که سطح صمیمیت اجتماعی مادر–دختر با میزان آسیب‌های اجتماعی رابطه معناداری دارد (F=13.023, p&lt;0.001)، به‌گونه‌ای که افزایش صمیمیت با کاهش آسیب‌های اجتماعی همراه بود. در تحلیل مربوط به محل سکونت، اثر اصلی صمیمیت اجتماعی معنادار بود (F=8.071, p&lt;0.001)، اما اثر اصلی محل سکونت (F=1.446, p=0.230) و اثر تعاملی صمیمیت اجتماعی × محل سکونت (F=0.238, p=0.788) معنادار نبود. همچنین، در تحلیل مربوط به تحصیلات مادر، اثر اصلی صمیمیت اجتماعی معنادار بود (F=7.184, p=0.001)، درحالی‌که اثر اصلی تحصیلات مادر (F=0.646, p=0.630) و اثر تعاملی صمیمیت اجتماعی × تحصیلات مادر (F=0.404, p=0.918) معنادار نبود. صمیمیت اجتماعی مادر–دختر می‌تواند به‌عنوان یک عامل محافظتی مهم در برابر درگیری دختران جوان در آسیب‌های اجتماعی در نظر گرفته شود. این ارتباط مستقل از محل سکونت و سطح تحصیلات مادر مشاهده شد؛ بنابراین، تقویت اعتماد، حمایت متقابل، همدلی و ارتباط صمیمانه در روابط مادر–دختر می‌تواند در برنامه‌های پیشگیرانه و مداخلات مرتبط با سلامت اجتماعی دختران مورد توجه قرار گیرد.</p> https://jsied.org/index.php/jsied/article/download/598/341