نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه در دست انتشار 1406 03 01 Identification of the Key Public Policy Indicators in Iran’s Fundamental Reform Document of Education شناسایی شاخص‌های اصلی سیاستگذاری عمومی در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش 1 28 FA رضا سلطانی‌نژاد گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران حجت‌الله درویش‌پور گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمد توحیدفام گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران احمد بخشایش اردستانی گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1405 02 28 <p>This study aimed to identify and explain the key public policy indicators embedded in Iran’s Fundamental Reform Document of Education. This study was basic-applied in purpose and qualitative-exploratory in nature and was conducted within an interpretive paradigm. A qualitative meta-synthesis strategy was employed, and data were collected through the analysis of relevant documents, scientific sources, and previous studies on public policy, educational policymaking, and the Fundamental Reform Document of Education. The analytical procedure followed the seven-stage logic of meta-synthesis, including formulation of the research question, comprehensive literature review, selection of relevant texts, data extraction, analysis and synthesis of findings, quality control, and presentation of results. Extracted concepts were merged based on semantic similarity, organized into broader categories and indicators, and then examined in relation to the objectives, strategies, implementation mechanisms, and evaluation provisions of the document. The results indicated that the public policy structure of the Fundamental Reform Document is organized around five major components: problem identification, goal setting, policy and strategy formulation, implementation mechanisms, and monitoring and evaluation. At a more detailed level, the identified indicators included purposiveness, problem orientation, comprehensiveness and multidimensionality, stakeholder participation, decentralization, institutional coordination, educational and pedagogical justice, efficiency and effectiveness, resource provision and allocation, human resource development, accountability, transparency, implementability, monitoring and evaluation, policy feedback and revision, flexibility, school-centered management, and evidence-informed policymaking. The findings further showed that the major strength of the document lies in the comprehensiveness of its objectives and strategic orientations, whereas its principal weakness concerns limited operationalization, insufficient specification of responsibilities, timelines, resource allocation, and measurable performance indicators. The Fundamental Reform Document possesses considerable conceptual and strategic capacity as a public policy framework; however, its effectiveness depends on strengthening the links among policy goals, instruments, stakeholders, resources, implementation responsibilities, performance indicators, evaluation systems, and feedback mechanisms.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین شاخص‌های اصلی سیاستگذاری عمومی در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش انجام شد. این پژوهش از نظر هدف بنیادی ـ کاربردی و از نظر ماهیت کیفی و اکتشافی بود و در چارچوب پارادایم تفسیری انجام شد. راهبرد پژوهش فراترکیب کیفی بود و داده‌ها از طریق مطالعه اسناد، منابع علمی و پژوهش‌های مرتبط با سیاستگذاری عمومی، سیاستگذاری آموزشی و سند تحول بنیادین آموزش و پرورش گردآوری شدند. فرایند تحلیل بر اساس منطق هفت‌مرحله‌ای فراترکیب شامل طرح سؤال پژوهش، مرور جامع ادبیات، انتخاب متون مرتبط، استخراج داده‌ها، تحلیل و تلفیق یافته‌ها، کنترل کیفیت و ارائه نتایج انجام گرفت. مفاهیم استخراج‌شده بر اساس شباهت معنایی ادغام و در قالب مقوله‌ها و شاخص‌های اصلی سازمان‌دهی شدند و سپس میزان بازتاب آنها در اهداف، راهبردها، سازوکارهای اجرایی و نظام ارزیابی سند بررسی شد. نتایج نشان داد که ساختار سیاستگذاری عمومی در سند تحول بنیادین حول پنج مؤلفه اصلی مسئله‌شناسی، هدف‌گذاری، تدوین سیاست‌ها و راهبردها، سازوکارهای اجرا و نظارت و ارزیابی سازمان یافته است. در سطح تفصیلی‌تر، شاخص‌های اصلی شناسایی‌شده شامل هدفمندی، مسئله‌محوری، جامعیت و چندبعدی بودن، مشارکت ذی‌نفعان، تمرکززدایی، هماهنگی نهادی، عدالت آموزشی و تربیتی، کارآمدی و اثربخشی، تأمین و تخصیص منابع، توسعه منابع انسانی، پاسخگویی، شفافیت، قابلیت اجرا، نظارت و ارزیابی، بازخورد و اصلاح سیاست، انعطاف‌پذیری، مدرسه‌محوری و سیاستگذاری مبتنی بر شواهد بود. یافته‌ها همچنین نشان داد که قوت اصلی سند در جامعیت اهداف و جهت‌گیری‌های کلان است، در حالی که مهم‌ترین ضعف آن به محدودیت در عملیاتی‌سازی، تعیین دقیق مسئولیت‌ها، زمان‌بندی، تخصیص منابع و تعریف شاخص‌های سنجش‌پذیر مربوط می‌شود. سند تحول بنیادین آموزش و پرورش از ظرفیت مفهومی و راهبردی قابل توجهی در زمینه سیاستگذاری عمومی برخوردار است، اما اثربخشی آن مستلزم ایجاد پیوند منسجم‌تر میان اهداف، ابزارهای سیاستی، بازیگران، منابع، مسئولیت‌های اجرایی، شاخص‌های عملکرد، نظام ارزیابی و سازوکارهای بازخورد است.</p> https://jsied.org/index.php/jsied/article/download/669/368