تعیین روابط موجود میان عوامل اصلی مدل تاب‌آوری کارکنان با رویکرد ارتقاء تاب‌آوری در شرایط بحران در کارکنان سازمان آموزش و پرورش استان سمنان

نویسندگان

    محمدجواد حافظی گروه مدیریت، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
    مهدی صانعی * استادیار، گروه مدیریت، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران drmehdisanei@iau.ac.ir
    سیده زهرا ساداتی گروه روان شناسی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، ایران
    عزت اله بالوئی جامخانه گروه آمار، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
    محمد حسن شکی گروه مدیریت، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، ایران

کلمات کلیدی:

تاب‌آوری کارکنان, تاب‌آوری سازمانی, شرایط بحران, آموزش و پرورش, مدل‌سازی معادلات ساختاری, مدیریت بحران

چکیده

هدف این پژوهش تعیین روابط موجود میان عوامل اصلی مدل تاب‌آوری کارکنان با رویکرد ارتقای تاب‌آوری در شرایط بحران در کارکنان سازمان آموزش و پرورش استان سمنان و تبیین نحوه تعامل عوامل علی، زمینه‌ای، مداخله‌گر، راهبردی و پیامدی در شکل‌گیری تاب‌آوری کارکنان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی ـ همبستگی با رویکرد مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل معلمان و مدیران سازمان آموزش و پرورش استان سمنان بود که 220 نفر از آنان بر اساس فرمول کوکران و به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته مشتمل بر 74 گویه در قالب 37 سازه گردآوری و با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای SPSS و Smart PLS تحلیل شدند. برای آزمون مدل اندازه‌گیری و مدل ساختاری از روش حداقل مربعات جزئی و تکنیک بوت‌استرپینگ استفاده شد و معناداری روابط از طریق آماره t مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد تمامی روابط میان عوامل اصلی مدل معنادار هستند (t>1.96). در میان عوامل علی فردی، توانمندسازی فردی (β=0.441) و در میان عوامل علی سازمانی، رهبری مؤثر (β=0.445) بیشترین اثر را داشتند. در بخش راهبردهای توسعه‌ای، ارزش‌های سازمانی (β=0.808) و تقویت خودمراقبتی (β=0.741) مهم‌ترین مؤلفه‌ها بودند. در راهبردهای عملیاتی، تسهیل دسترسی به منابع (β=0.627) بیشترین نقش را ایفا کرد. همچنین آموزش و آگاهی (β=0.817)، تجربه و یادگیری (β=0.710)، حمایت روان‌شناختی (β=1.027)، آموزش و توسعه (β=0.933) و نظام پاداش و تشویق (β=0.839) به عنوان اثرگذارترین عوامل زمینه‌ای و مداخله‌گر شناسایی شدند. پیامدهای مدل شامل افزایش استقلال و اعتمادبه‌نفس، بهبود قدرت تصمیم‌گیری، افزایش انعطاف‌پذیری و ارتقای همکاری و تعامل کارکنان بود. یافته‌ها نشان داد تاب‌آوری کارکنان در شرایط بحران حاصل تعامل نظام‌مند عوامل فردی، سازمانی، زمینه‌ای، مداخله‌گر، راهبردی و پیامدی است. ارتقای تاب‌آوری مستلزم رویکردی جامع و چندسطحی است که به طور همزمان بر توانمندسازی فردی، رهبری اثربخش، ارزش‌های سازمانی، دسترسی به منابع، آموزش و یادگیری، حمایت روان‌شناختی و نظام‌های انگیزشی تمرکز داشته باشد. بهره‌گیری از این عوامل می‌تواند ظرفیت سازمان آموزش و پرورش را برای مقابله با بحران‌های سلامت، اقتصادی و امنیتی افزایش داده و زمینه‌ساز پایداری عملکرد و سازگاری مؤثر کارکنان در شرایط بحرانی شود.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

1. Duchek S. Organizational Resilience: A Capability-Based Conceptualization. Business Research. 2020;13:215-46. doi: 10.1007/s40685-019-0085-7.

2. Conz E, Magnani G. A Dynamic Perspective on the Resilience of Firms: A Systematic Literature Review and a Framework for Future Research. European Management Journal. 2020;38(3):400-12. doi: 10.1016/j.emj.2019.12.004.

3. Hillmann J, Guenther E. Organizational Resilience: A Valuable Construct for Management Research? International Journal of Management Reviews. 2021;23(1):7-44. doi: 10.1111/ijmr.12239.

4. Liu Y, Chen R, Zhou F, Zhang S, Wang J. Analysis of the Influencing Factors of Organizational Resilience in the ISM Framework: An Exploratory Study Based on Multiple Cases. Sustainability. 2021;13(23):13492. doi: 10.3390/su132313492.

5. Kim Y. Organizational Resilience and Employee Work-Role Performance after a Crisis Situation: Exploring the Effects of Organizational Resilience on Internal Crisis Communication. Journal of Public Relations Research. 2020;32(1-2):47-75. doi: 10.1080/1062726X.2020.1765368.

6. Ojo AO, Fawehinmi O, Yusliza MY. Examining the Predictors of Resilience and Work Engagement during the COVID-19 Pandemic. Sustainability. 2021;13(5):2902. doi: 10.3390/su13052902.

7. Bakker AB, Demerouti E, Sanz-Vergel AI. Job Demands-Resources Theory: Ten Years Later. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior. 2023;10:25-53. doi: 10.1146/annurev-orgpsych-120920-053933.

8. Rehman KU, Mata MN, Martins JM, Mariam S, Rita JX, Correia AB. SHRM Practices Employee and Organizational Resilient Behavior: Implications for Open Innovation. Journal of Open Innovation: Technology, Market, and Complexity. 2021;7(2):159. doi: 10.3390/joitmc7020159.

9. Yu J, Yuan L, Han G, Li H, Li P. A Study of the Impact of Strategic Human Resource Management on Organizational Resilience. Behavioral Sciences. 2022;12(12):508. doi: 10.3390/bs12120508.

10. Georgescu I, Bocean CG, Vărzaru AA, Rotea CC, Mangra MG, Mangra GI. Enhancing Organizational Resilience: The Transformative Influence of Strategic Human Resource Management Practices and Organizational Culture. Sustainability. 2024;16(10):4315. doi: 10.3390/su16104315.

11. Aljuaid AA. Determining Organizational Resilience through Employee Resilient Characteristics and Supportive HR Practices: The Moderating Effect of Managerial Resilience. PLOS ONE. 2025;20(11):e0335751. doi: 10.1371/journal.pone.0335751.

12. Brown B, Wang T, Lee M, Childs A. Surviving, Navigating and Innovating through a Pandemic: A Review of Research on School Leadership during COVID-19, 2020-2021. International Journal of Educational Development. 2023;100:102804. doi: 10.1016/j.ijedudev.2023.102804.

13. Stang-Rabrig J, Brüggemann T, Lorenz R, McElvany N. Teachers' Occupational Well-Being during the COVID-19 Pandemic: The Role of Resources and Demands. Teaching and Teacher Education. 2022;117:103803. doi: 10.1016/j.tate.2022.103803.

14. Chen J, Lee JCK. Teacher Resilience Matters: A Buffering and Boosting Effect between Job Driving Factors and Their Well-Being and Job Performance. Teachers and Teaching. 2022;28(7):890-907. doi: 10.1080/13540602.2022.2116574.

15. Lu J, Chen J, Li Z, Li X. A Systematic Review of Teacher Resilience: A Perspective of the Job Demands and Resources Model. Teaching and Teacher Education. 2024;151:104742. doi: 10.1016/j.tate.2024.104742.

16. Bagdžiūnienė D, Kazlauskienė A, Nasvytienė D, Sakadolskis E. Linking Supportive School Leadership and Teacher Resilience: The Mediating Role of Job Resources. Frontiers in Education. 2022;7:999086. doi: 10.3389/feduc.2022.999086.

17. Bahadurzada HB, Edmondson AC, Kerrissey M. Psychological Safety as an Enduring Resource amid Constraints. International Journal of Public Health. 2024;69:1607332. doi: 10.3389/ijph.2024.1607332.

18. Shaya N, Abukhait R, Madani R, Khattak MN. Organizational Resilience of Higher Education Institutions: An Empirical Study during Covid-19 Pandemic. Higher Education Policy. 2023;36(3):529-55. doi: 10.1057/s41307-022-00272-2.

19. Hollands L, Haensse L, Lin-Hi N. The How and Why of Organizational Resilience: A Mixed-Methods Study on Facilitators and Consequences of Organizational Resilience throughout a Crisis. The Journal of Applied Behavioral Science. 2024;60(3):449-93. doi: 10.1177/00218863231165785.

دانلود

چاپ شده

۱۴۰۵/۱۱/۰۱

ارسال

۱۴۰۰/۱۰/۲۴

بازنگری

۱۴۰۰/۱۲/۱۴

پذیرش

۱۴۰۰/۱۲/۲۳

شماره

نوع مقاله

مقالات

ارجاع به مقاله

حافظی م.، صانعی م. .، ساداتی س. ز. .، بالوئی جامخانه ع. ا.، و شکی م. ح. . (1405). تعیین روابط موجود میان عوامل اصلی مدل تاب‌آوری کارکنان با رویکرد ارتقاء تاب‌آوری در شرایط بحران در کارکنان سازمان آموزش و پرورش استان سمنان. نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه، 1-19. https://jsied.org/index.php/jsied/article/view/542

مقالات مشابه

1-10 از 290

همچنین برای این مقاله می‌توانید شروع جستجوی پیشرفته مقالات مشابه.